Wim Salters

Functie: 
Gezinsmanager
Werkzaam bij Jeugdbescherming sinds: 
2017

"Elke dag weet ik waarom ik opsta"

Wim Salters, 58 jaar, werkt bij Jeugdbescherming als gezinsmanager. Hij heeft geen sociaal-maatschappelijke opleiding, maar wél een hele sterke drive en goede motivatie om als gezinsmanager te werken. Wim volgt daarom een EVC-traject. Zo’n traject, waarbij je met een portfolio laat zien dat je over de juiste kennis en kunde bezit om een gezinsmanager te zijn, kun je bij uitzondering volgen. Lees hier hoe en waarom Wim bij Jeugdbescherming is komen te werken.

Waarom ben je gezinsmanager geworden?

Wim: Ik was me aan het oriënteren want ik wilde iets nieuws. In het verleden heb ik Economie gestudeerd en in het bedrijfsleven gewerkt. Daarnaast ben ik al 13 jaar pleegouder en 10 jaar weekend-pleegouder. Online kwam ik de vacature voor gezinsmanager tegen. Het sprak me heel erg aan dat je hier de regie voert, ik ben een echte organisator. En het doel van de organisatie, “Ieder kind veilig!”. Deze zinvolle baan wilde ik!

Als gezinsmanager moet je in lastige situaties over gevoelige zaken kunnen praten met kinderen. Ze zijn soms bang voor jou, soms bang voor hun ouders. Met zo’n kind moet je contact kunnen maken om te zien hoe het écht met het kind gaat. Je moet de acute veiligheid van het kind inschatten.

De rode draden in mijn carrière zijn dat ik uitgedaagd wil worden, ik wil leren, intensief werken en vernieuwen. En ik wil zingeving in mijn baan vinden. Zingeving heb je hier zeker: ik kan kinderen beschermen. En uitdaging? Ik hoef in het weekend niet zo nodig meer naar de film – je maakt hier genoeg heftige dingen mee. Het mooie is dat ik met mijn ervaring als pleegouder bepaalde dingen herken in het werk als gezinsmanager.

Waarom bij Jeugdbescherming Regio Amsterdam?

Wim: In 2015 heeft Jeugdbescherming Regio Amsterdam de EPSA award (een internationale overheidsprijs) gewonnen, dat is natuurlijk gaaf. Tijdens de sollicitatieprocedure kreeg ik er een heel goed gevoel bij. En ook sinds ik in dienst ben: alles is goed georganiseerd. De werkomgeving is prettig, je wordt heel erg welkom geheten. Dat maakte de beslissing makkelijk. Ik had geen twijfel.

Wel voelde ik een beetje een spanning door verhalen uit de media: ga ook ik bedreigd worden, wat gaat er gebeuren? Allerlei fantasieën gaan door je hoofd. Dat was vrij snel weg toen ik hier begon. Het is wel belangrijk dat je aan het eind van de dag afstand kunt nemen van je werk. En verder moet je van je af kunnen bijten. We zitten vergaderingen voor met mensen die dwars liggen, dan moet je leiding kunnen nemen en moeilijke beslissingen nemen over bijvoorbeeld hulpverleningstrajecten die je in gaat zetten, of in het ergste geval een uithuisplaatsing. Dat vraagt veel van je, omdat mensen het niet altijd met jouw beslissing eens zijn. Je moet dus rekening houden met hevige emotionele situaties, daar moet je mee overweg kunnen.

Heb jij ook bijzonder goede redenen waarom je dit werk wil doen? Het EVC-traject is niet voor iedereen weggelegd. Neem contact op met onze recruiters voor de mogelijkheden, en om te kijken of dit iets voor jou is.

 

Februari 2018